Mike Slamer; belki de İngiltere’den çıkmış en önemli, gitarist, prodüktör, composer, songwriter olarak adı geçer. Bahsetmeden geçmek olmazdı. Kaldı ki, yaptığı işler, çıkardığı albümler, bir gitarist olarak çalış stili ve kompozisyonları beni gerçekten çok etkiledi. İlk olarak 70′li yıllarda İngiltere’nin progressive rock grubu City Boy ile çalmaya başladı Slamer. 80′lerde ise yine çok önemli pro-rock grubu Kansas‘ın sesi ve klavyecisi Steve Walsh ile beraber Streets adlı grupla önemli işler yaptı. Streets; Steve Walsh (keyboard, vocal), Mike Slamer (gitar), Billy Greer (bas gitar), Tim Gehrt (davul). Streets ile beraber çıkardıkları 3 albüm Bilboard listelerinde önemli yerlere gelmese de Slamer için önemli bir tecrübe olmuştu. Albümler; First (1983), Crimes in Mind (1985), King Biscuit (1997) Live.

90′ların ortasına gelindiğinde Mike Slamer için yeni bir sayfa açılıyordu artık. Chris Lane (gitar), Mike Slamer (gitar), Keith Slack (vokal), Barron DeWayne (davul) ve Alan Heard (bas) ile kurdukları Steelhouse Lane adlı hard-rock grubu ile Slamer adını iyice duyurmaya başlamıştı. Metallic Blue (1998) ve Slaves of the World (1999) albümleri türünün en iyi örnekleri olarak göze çarpıyordu. Şunu da hemen hatırlatmakta fayda var; Stryper solisti Michael Sweet’in 1995 yılındaki solo albümünde (Real) gitarları çalmıştır. Gerçekten Mike Slamer’ın gitar çalış tarzı ve parçalardaki yaratıcılık, beni kendisine hayran bırakmıştı. Mutlaka dinlenilmesi gereken bu iki albüme işaret ediyorum. Uzun mesafeli bir grup olmasa da Steelhouse Lane; arşivlerde yer alması gereken bir topluluk gerçekten.

2000′lerin başında yine Kansas’tan Billy Greer (bas gitar) ile Seventh Key grubunu oluşturdu bu dahi gitarist. Grupla Seventh Key (2001), The Raging Fire (2004), Live in Atlanta (2005) olmak üzere 3 albümü var. Bunları yaparken bir de yine Steve Walsh (keyboard, vocal “Kansas”)’un kendi solo albümü ‘Glossolalia’ (features Trent Gardner, Virgil Donati, and Billy Greer) adlı albümde Virgil Donati (davul) ile birlikte çaldı ki yer yerinden oynadı. Yıl 2006, artık kendi adını taşıyan grubuyla birşeyler yapması gerekiyordu çok fazla geç olmadan. Yanına Terry Brock (lead vocal), Chet Wynd (davul), Billy Greer (bas gitar ve vokal) alarak belki de bir gitarist, bir aranjör, bir prodüktör olarak en iyi çalışmasını gerçekleştiriyordu; Slamer – Nowhere Land (2006) gerçekten olağanüstü, sıradışı bir yapım olarak benim arşivimde yer alır.

2010 yılında vokalist Terry Brock‘un “Diamond Blue” adlı albümünün prodüktörlüğünü yaparak tüm gitarları üstlenir. Billy Greer ile kurdukları Seventh Key grubuyla 4. albümleri “I Will Survive” gelir 2013 yılında. Prodüktör ve gitarist olarak bir çok projeye imza atar.

Şimdilerde Mike Slamer, ne yapar ne eder, kaç yaşındadır, hala gitar ve müzik ile uğraşıyor mu? Bilemiyorum ama her dinlediğimde onun müzikal zekasını nasıl yansıttığını görebiliyor ve çok şaşırıyorum. Sevgilerimle.

Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.